shadow

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΣΥΚΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ.

ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΒΑΡΟΝΙΕΣ

Η κυβέρνηση παρουσίασε τις θέσεις της μέσα από το πρόγραμμα “Καλλικράτης”, για τη νέα αρχιτεκτονική της αυτοδιοίκησης και της αποκεντρωμένης δημόσιας διοίκησης. Η τοπική αυτοδιοίκηση έχοντας επεξεργαστεί εδώ και αρκετά χρόνια μία ολοκληρωμένη θέση για τη διοικητική αναδιάρθρωση, δέχθηκε θετικά τις κυβερνητικές εξαγγελίες.

Είναι γεγονός ότι ο “Καλλικράτης” περιέχει γενικές κατευθύνσεις και βασικές αρχές. Κατοχυρώνει αρκετά από τα πάγια αιτήματα της αυτοδιοίκησης. Αφήνει όμως και αδιευκρίνιστες πλευρές.

Παρόλα αυτά, αποτελεί θετικό πλαίσιο συζήτησης και καλή αφετηρία για μία ριζοσπαστική αλλαγή στη διοικητική οργάνωση της Ελλάδας.

Μου έχει δοθεί πολλές φορές η ευκαιρία να διατυπώσω δημόσια τις απόψεις μου για το περιεχόμενο που πρέπει να έχει η αλλαγή αυτή.

Εξακολουθώ να έχω την άποψη ότι το διοικητικό σύστημα της χώρας δεν χρειάζεται μερεμέτια και φτιασιδώματα, άτολμες και επιδερμικές πολιτικές.

Παραμένω θιασώτης ριζικών και ουσιαστικών αλλαγών σε ολόκληρη τη δομή και τη λειτουργία του κράτους και της δημόσιας διοίκησης.

Είμαι από εκείνους που θεωρούν ότι το πρόβλημα της αυτοδιοίκησης και της δημόσιας διοίκησης στην Ελλάδα δεν είναι το ποιος δήμος θα ενωθεί με ποιον ή εάν το πληθυσμιακό όριο των συνενώσεων θα είναι 20 ή 30.000 κάτοικοι. Θαρρείς και μπορούμε να κόψουμε σε… φέτες τις αναπτυξιακές και κοινωνικές ανάγκες. Θαρρείς και οι ανάγκες αυτές, για παράδειγμα στη Θεσσαλονίκη, δεν είναι ίδιες στο δήμο Συκεών, τον Εύοσμο ή την Καλαμαριά.

Εάν η συζήτησή μας περιστραφεί εκεί, τότε θα χαθεί ακόμη μία ευκαιρία για την ουσιαστική θεσμική αναβάθμιση της αυτοδιοίκησης.

Και για να ξεκαθαρίσω τη θέση μου, θεωρώ πως ο δήμος Συκεών πρέπει να αποτελέσει τμήμα ενός νέου δήμου, ο οποίος θα προκύψει από ευρεία συνένωση όμορων δήμων, στο πλαίσιο της δημιουργίας μεγάλων και ισχυρών δήμων στο Πολεοδομικό Συγκρότημα.

Το εγχείρημα της νέας διοικητικής αναδιάρθρωσης πρέπει να χτυπά στην καρδιά του προβλήματος του ελληνικού κράτους. Και το πρόβλημα αυτό αφορά την ίδια τη φυσιογνωμία, το χαρακτήρα και το ρόλο των τοπικών αρχών και του κεντρικού κράτους. Την αναπτυξιακή υστέρηση των ελληνικών περιφερειών συγκριτικά με εκείνες των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Το έλλειμμα αρμοδιοτήτων, πόρων και εξουσιών της αυτοδιοίκησης. Την πολυνομία, την αδιαφάνεια, τη συναλλαγή και τη διαφθορά στη δημόσια διοίκηση. Αφορά την ταλαιπωρία των πολιτών και τις γραφειοκρατικές δομές του κράτους.

 

Το διακύβευμα

Το μείζον, λοιπόν, θέμα είναι η αλλαγή του κράτους και του πολιτικού συστήματος, η εδραίωση ισχυρών και οικονομικά αυτοδύναμων περιφερειακών και τοπικών αυτοδιοικητικών αρχών, η τοπική ανάπτυξη και ευημερία.

Αυτό είναι το διακύβευμα μιας νέας αρχιτεκτονικής της δημόσιας διοίκησης και της αυτοδιοίκησης. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος των πολιτικών κομμάτων και όσων ασχολούμαστε με την αυτοδιοίκηση.

Η Τ.Α., μέσα από τα συνέδρια της ΚΕΔΚΕ, έχει καθορίσει σαφή κριτήρια με βάση τα οποία οι 1034 δήμοι της χώρας μπορούν να συνενωθούν και να ισχυροποιηθούν θεσμικά και οικονομικά.

Τα κριτήρια είναι ανθρωπογεωγραφικά, αναπτυξιακά, πολιτισμικά, κοινωνικά, κλπ., και θα καθορίσουν τελικά τον αριθμό των νέων δήμων στη χώρα, συμπεριλαμβανομένων της Θεσσαλονίκη και της Αττικής.

Είναι λυπηρό ορισμένοι συνάδελφοι στην αυτοδιοίκηση, που θητεύουν μάλιστα στα συλλογικά της όργανα, να τα ξεχνούν τεχνηέντως. Να θέτουν εντελώς αυθαίρετα πληθυσμιακά όρια, με πρόδηλο φυσικά σκοπό τη διατήρηση του δημαρχιακού τους θώκου. Στην προσπάθειά τους να μην αλλάξει τίποτα στον τόπο μας, να διολισθαίνουν σε επικίνδυνες παρερμηνείες βασικών αρχών της νέας αυτοδιοίκησης, όπως αυτή της εγγύτητας.

Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας απόψεις τους που θεωρούν ότι η δημιουργία μεγάλων δήμων θα είναι λάθος, επειδή δεν θα εξυπηρετεί την αρχή της εγγύτητας στη διευκόλυνση των πολιτών.

Στην αγωνία τους να μην αλλάξει τίποτα στο Πολεοδομικό Συγκρότημα Θεσσαλονίκης, λησμονούν ότι η αρχή της εγγύτητας αφορά αποκλειστικά τις αρμοδιότητες που πρέπει να ασκούν οι τοπικές αρχές, ώστε τα προβλήματα των πολιτών να λύνονται στην πιο κοντινή με αυτούς εξουσία, δηλαδή στο δήμο.

Άραγε ένας δήμος 20.000 κατοίκων ο οποίος έχει ισχυρές αρμοδιότητες π.χ. στην παιδεία, την υγεία, την απασχόληση κλπ., θα τις ασκεί καλύτερα από ένα δήμο 40 ή 50 ή ακόμη 150.000 κατοίκων;

Προσωπικά σέβομαι αυτές τις απόψεις και θα ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρον αν, ως ακολουθία των θέσεών τους, πρότειναν τη διάσπαση των μεγάλων δήμων της χώρας σε μικρότερους μέχρι 20.000 κατοίκους ο καθένας, προκειμένου η αυτοδιοίκηση να βρίσκεται πιο κοντά στα προβλήματα των πολιτών (!).

 

«Οι μάσκες πέφτουν…» 

Τώρα που το τριώδιο πέρασε, οι μάσκες της υποκρισίας πέφτουν.

Αυτοί που τα χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ δεν βρήκαν να πουν ούτε κουβέντα για την αφερεγγυότητά της, που ενώ εξήγγειλε την πολυθρύλητη διοικητική μεταρρύθμιση, δεν προώθησε ποτέ καμιά  σχετική νομοθετική πρωτοβουλία. Τότε δεν διαμαρτυρόταν, δεν διεκδικούσαν, δεν κατήγγειλαν, προφανώς επειδή δεν ήθελαν να δυσαρεστήσουν τους φίλους τους, ομοϊδεάτες κυβερνώντες.

Σήμερα, που η αυτοδιοίκηση στη συντριπτική πλειοψηφία της έχει υποδεχτεί θετικά τον “Καλλικράτη”, οι γνωστοί παλικαράδες της αυτοδιοίκησης της πόλης μας ψευτοεπαναστατούν.

Όμως, οι απόψεις και οι ενέργειές τους, αποδεικνύουν ότι δεν πίστεψαν ποτέ στην ισχυροποίηση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Επιθυμούν μικρούς και χωρίς αρμοδιότητες δήμους, ώστε να διαχειρίζονται με τις λιγότερες ευθύνες, τη μικροεξουσία τους. 

Δεν διδάχθηκαν τίποτε από την ευρωπαϊκή αυτοδιοίκηση και δεν βρίσκεται στη λογική τους η θεσμική αναβάθμιση των δήμων, η αποκέντρωση αρμοδιοτήτων, ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης, η περιφερειακή και τοπική ανάπτυξη.

Δεν διδάχτηκαν από τις ΤΕΔΚ άλλων νομών οι οποίες διαβουλεύονται και αποφασίζουν υπέρ των συνενώσεων, υπέρ των αλλαγών στο κράτος και τη δημόσια διοίκηση. Δεν διδάχτηκαν από τις αποφάσεις των ΤΕΔΚ της νησιωτικής Ελλάδας, οι οποίες προτείνουν συνενώσεις ώστε κάθε νησί να είναι και ένας δήμος.

Έχουν καθηλώσει την ΤΕΔΚ Θεσσαλονίκης σε στασιμότητα και τη χρησιμοποιούν ως μηχανισμό προώθησης των προσωπικών τους συμφερόντων. Σήμερα η ΤΕΔΚ Θεσσαλονίκης δεν έχει πάρει θέση για το πιο κρίσιμο ζήτημα της αυτοδιοίκησης την τελευταία δεκαετία.

Επιλέγουν να δίνουν μάχες οπισθοφυλακής, προσωπικών στοχεύσεων και μικροκομματικών συμφερόντων. Ονειρεύονται και σχεδιάζουν να επαναλάβουν ξανά την… ύψιστη πράξη επαναστατικότητας με τις μαύρες σημαίες, ξεχνώντας όμως πως «η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά ως τραγωδία και τη δεύτερη ως φάρσα».

Υπονομεύουν την αυτοδιοίκηση και τα συλλογικά της όργανα. Διαστρεβλώνουν τις θέσεις και τις αποφάσεις τους. Αποσιωπούν ότι η ΚΕΔΚΕ πήρε θετική θέση για τον “Καλλικράτη”.

Είναι ακόμη πολύ νωπός ο εσωκομματικός καυγάς στα παρασκήνια του συνεδρίου της ΚΕΔΚΕ. Ο Θεσσαλονικιός «αυτοκράτωρ» και οι αυλικοί του αποφάσισαν να… κατατροπώσουν την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ταυτόχρονα να υπονομεύσουν την ώριμη, αντικειμενική και νηφάλια άποψη του προέδρου της ΚΕΔΚΕ και δημάρχου Αθηναίων. Έδωσαν για ακόμη μία φορά παράσταση κομματικού πατριωτισμού.

 

«Γενναία τομή…»

Όμως, ας σοβαρευτούν.

Η αλλαγή στο κράτος, την αυτοδιοίκηση και τη δημόσια διοίκηση είναι πολύ σοβαρή υπόθεση. Πρέπει να σπάσουμε τις βαρονίες βουλευτών και βολευτών Αθήνας και Θεσσαλονίκης.

Το πρόγραμμα «Καλλικράτης» οφείλει να είναι μία γενναία τομή. Μία ριζοσπαστική αλλαγή:

  • στο κράτος, για να γίνει ευέλικτο και επιτελικό με λίγα υπουργεία που διαχειρίζονται τις απολύτως αναγκαίες εθνικές πολιτικές.
  • στην περιφερειακή οργάνωση της χώρας, με λιγότερες και αιρετές περιφερειακές αυτοδιοικήσεις, με κατοχυρωμένο ρόλο στην περιφερειακή ανάπτυξη, το δημοκρατικό προγραμματισμό, τα περιφερειακά έργα και τις υποδομές.
  • στην τοπική αυτοδιοίκηση, με λιγότερους, μεγαλύτερους και ισχυρότερους δήμους με πόρους, αποκλειστικές αρμοδιότητες και ρόλο στην τοπική ανάπτυξη.
  • στα πολεοδομικά συγκροτήματα Αθήνας και Θεσσαλονίκης, με τη θέσπιση Μητροπολιτικής Αιρετής Αυτοδιοίκησης.
  • στην οργάνωση και λειτουργία των βαθμίδων αυτοδιοίκησης, με αποκλειστικές αρμοδιότητες στην περιφερειακή και τοπική αυτοδιοίκηση που θα τις καθιστά πραγματικές τοπικές εξουσίες.
  • στα οικονομικά και τους πόρους των τοπικών αρχών, με τη θέσπιση της «φορολογικής αποκέντρωσης», χωρίς νέους φόρους.

 

Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται τόσο πίσω, που είναι μάλλον αστείο να βάζει μέικ απ για να κρύψει τις ρυτίδες της! Χρειάζεται να κάνει άλματα αναζωογόνησης και αναπτυξιακής προοπτικής.

«Παραμερίζουμε ποιητή για να περάσεις…»

του ΣΙΜΟΥ ΔΑΝΙΗΛΙΔΗ  Δημάρχου Συκεών,  Μέλους Δ.Σ. ΚΕΔΚΕ, ΤΕΔΚ Ν.Θεσσαλονίκης