shadow

ΟΜΙΛΙΑ Α. ΦΟΥΡΑ ΜΕΛΟΥΣ ΔΣ ΚΕΔΚΕ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΠΑΤΡΑΙΩΝ

Κύριε Υπουργέ, κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, υπάρχουν περίοδοι της πολιτικής ζωής που ο χρόνος κυλάει αργόσυρτα. Υπάρχουν όμως και κάποια διαστήματα που ο χρόνος αποκτάει υψηλή ένταση και πυκνότητα. Είναι τα διαστήματα που λέμε ότι έχουν ιστορική σημασία. Υπάρχει κανείς στην αίθουσα που να μην ξέρει ότι για αυτόν, το 2010 είναι ένας χρόνος που θα βγει χωρίς ανάσα ή μάλλον με μια ανάσα;

          Δεν είναι οι εκλογές μας, δεν είναι τα προβλήματα τα καθημερινά, είναι η συνείδηση του Καλλικράτη, είναι η συνείδηση των μεγάλων αλλαγών, είναι η συνείδηση της διαμόρφωσης ενός νέου τοπίου που θα σφραγίσει τις τύχες της χώρας τα επόμενα χρόνια. Για αυτό πρέπει να έχουμε μια καθαρή τοποθέτηση. Το σχέδιο Καλλικράτης – τα είπε ο κύριος Κουκουλόπουλος πριν από λίγο και χάρηκα που τον άκουσα για μια ακόμα φορά – ενσωματώνει την θεσμική μνήμη της Αυτοδιοίκησης και μια μικρή αναδρομή στις αποφάσεις των συνεδρίων μας και στα γραπτά κείμενα του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μας οδηγούν στην ξεκάθαρη τοποθέτηση.

          Όμως ας δούμε πού βρισκόμαστε σήμερα. Έχουμε ένα κείμενο στα χέρια μας αρχών, προτάσεων και θέσεων. Ένα κείμενο που πρέπει να μεταφραστεί σε σχέδιο νόμου και δεν είναι απλή διαδικασία αυτή. Είναι μια σύνθετη διαδικασία που χρειάζεται δουλειά χωρίς ανάσα, όπως την περιγράφω. Η εμπειρία μας απαιτεί και φρόνηση και μεγάλη προσοχή. Αυτά που θα αποφασιστούν, είναι εκείνα με τα οποία θα ζήσουμε και εκείνο που πρέπει να θυμίσω στους αυτοδιοικητικούς, είναι μια εξαίρετη φράση του Γιώργου Γεννηματά που έλεγε: προτιμότερο να είσαι Προμηθέας, παρά Επιμηθέας, γιατί αν δεν πούμε το ναι και αν δεν μπούμε μέσα στην δουλειά για να είναι σωστός ο νόμος, τότε είναι προφανές ότι θα γίνουμε Επιμηθείς, εντοπίζοντας συνεχώς κάποια λάθη που θα προκύψουν.

          Δεν θέλω να κουράσω το Σώμα. Θέλω να προβληματιστώ, γιατί προβληματίζομαι εδώ και καιρό. Στην ζυγαριά ακριβείας που το κάθε στέλεχος της Αυτοδιοίκησης πρέπει να κρατάει στα χέρια του, στην ζυγαριά για ένα ναι και ένα όχι, τι είναι εκείνο που μπορεί να μετρήσει αποφασιστικά σε κάποιον για να πει όχι; Είναι το παζάρι για τα πόσα μας χρωστούν; Είναι η διαφωνία για το εκλογικό σύστημα; Γιατί προσωπικά θέλω να σας πω ότι η τιμαριοποίηση των Δήμων έτσι όπως προβλέπεται, με βρίσκει αντίθετο. Ή είναι η απόφαση ότι καμιά αλλαγή δεν μπορεί να μεταφερθεί για το 2015; Πρέπει να παλέψουμε ενωμένα, αποφασιστικά, αυτές οι αλλαγές να γίνουν τώρα, γιατί τις έχει ανάγκη τις αλλαγές ο πολίτης, τις έχει ανάγκη η περιφέρεια, τις έχει ανάγκη η χώρα.

          Τι θα πω εγώ στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας; Δεν θα είμαι υποψήφιος εκεί, αλλά τι θα πω ως απάντηση; Το 57% κατά κεφαλήν εισόδημα του ευρωπαϊκού μέσου όρου έχουν οι κάτοικοι της Δυτικής Ελλάδας. Με ποιους μηχανισμούς, με ποια πολιτική θα ανατραπεί αυτό; Εδώ υπάρχουν τα θέματα που αναφέρονται στο τι πρόκειται να κάνει η κυβέρνηση. Επιτελικό κράτος, θα είναι επιτελικό; Οι Διοικητές τι αρμοδιότητες θα έχουν; Θα έχουν μόνο εκείνες που το Σύνταγμα εμποδίζει να μεταφερθούν στην Αυτοδιοίκηση; Αυτό είναι το ζητούμενο. Εκεί πρέπει να σταθούμε. Μόνο αρμοδιότητες που δεν μπορούν να μεταφερθούν, όπως εθνικής ασφαλείας, όπως αρμοδιότητες που αναφέρονται στην εξωτερική πολιτική, αλλά τα άλλα γιατί θα μεταφερθούν; Και ο διαχωρισμός των αρμοδιοτήτων ανάμεσα σε βαθμούς.

          Αγαπητοί συνάδελφοι, 16 μήνες έκανε ο Δήμαρχος ενός μεγάλου Δήμου όπως η Πάτρα, για να αντιδρομήσει έναν δρόμο και να μετακινήσει ένα φανάρι. Γιατί έπρεπε να πάρει απόφαση η Επιτροπή Πολεοδομικού Σχεδιασμού, να πάει στο Δημοτικό Συμβούλιο, να εγκριθεί από την Περιφέρεια, να πάει στο ΥΠΕΧΩΔΕ, να πάει στο Υπουργείο Οικονομικών, να εγκριθεί η πίστωση, να γυρίσει πίσω, να βρεθεί εργολάβος, να συνεννοηθούμε για να αλλάξει ένα φανάρι. Αυτό δεν είναι Αυτοδιοίκηση και εν πάση περιπτώσει, όσοι νομίζουν ότι μπορούμε να περιμένουμε μετά το 2015 λύση σε αυτά τα προβλήματα, θα κάνουν ένα λάθος.

Ο Καλλικράτης σημαίνει πρώτα από όλα – και χαίρομαι γιατί το επικαλέστηκε ο Υπουργός – καλό κράτος. Κράτος το οποίο δεν βασανίζει τους πολίτες του. Κράτος που αποφασίζει η αποκέντρωση να μην αφορά μόνο ένα Υπουργείο, αλλά να αφορά το σύνολο της δράσης. Περιφέρειες; Κράτος που ξέρουμε τις αρμοδιότητες έχει. Άκουσα συναδέλφους Νομάρχες που λένε: η σχολική στέγη. Γιατί να πάει στους Δήμους; Γιατί δεν μπορούν οι Δήμοι να φτιάξουν ένα σχολείο; Ας κρατηθεί και αυτό στην Περιφέρεια και όταν τους ρώτησα γιατί να γίνει αυτό, μου είπαν: γιατί κάτι πρέπει να έχουμε και εμείς παρέμβαση στους χώρους. Όμως είναι δυνατόν να επιμείνουμε σε ένα σύστημα που οι λαϊκές αγορές έχουμε ευθύνη μόνο να τις καθαρίζουμε, μας τις χωροθετεί άλλος και εισπράττει και άλλος;Αγαπητοί συνάδελφοι, είναι η ώρα. Αν βρει κάποιος τον λόγο για τον οποίο θα πούμε όχι, να μου το πει και εμένα, αλλά είναι ώρα να πούμε το μεγάλο ναι και να είμαστε από κοντά, βήμα – βήμα στην μετατροπή του κειμένου αρχών και θέσεων σε νόμο, για να ελέγξουν αυτοί όχι για λογαριασμό μας, αλλά για λογαριασμό των αρχών, της εγγύτητας και της επικουρικότητας.

Να είστε καλά και πιστεύω θα μείνει στην ιστορία αυτό το συνέδριο.